Remko Bicentini naar NEC: 'Ik hoorde nooit meer wat van Guus Hiddink'

Remko Bicentini naar NEC: 'Ik hoorde nooit meer wat van Guus Hiddink'

MALDEN – Remko Bicentini werd als bondscoach van Curaçao verdreven door Guus Hiddink. De Wijchenaar is nu begonnen aan een nieuw avontuur bij Canada en hij gaat stage lopen bij NEC. Een interview met Remko Bicentini, die ook nog afscheid neemt van Juliana uit Malden.

Het is je laatste training bij Juliana. Is dat toch apart?

"Ja, een heel lekker gevoel. Eindelijk weg bij die jongens, hè. Nee, ik heb hier vier fantastische jaren gehad. Het is altijd raar, een laatste training. We proberen er nog wat van te maken. Maar het was de laatste maanden lastiger met de wetenschap dat je geen competitie meer speelt. Natuurlijk ligt hier wel iets van mij, maar na vandaag is het over."

Je gaat hele bijzondere dingen doen, maar ook in de buurt bij NEC. Wat ga je daar doen?

"Ja, ik ga daar volgend seizoen stage lopen. Dat is inherent aan mijn opleiding coach betaald voetbal. Ik ben bij NEC begonnen en het is fantastisch dat ik daar mijn stage mag doen bij de staf. Daar ben ik heel erg blij mee."

Bekijk de video. De tekst gaat eronder verder.

En nu helemaal, want je mag gaan werken in de eredivisie met NEC.

"Wie had dat gedacht? Ik heb gezegd dat ze bij de beste vijf zouden eindigen. En nu zijn ze gepromoveerd. Dat is geweldig voor iedereen, voor heel Nijmegen en voor Rogier Meijer en de staf en de spelers. De club NEC ken ik natuurlijk wel. En je hoort dat er veel gaat veranderen. Dat is ook logisch als je van de Keuken Kampioen Divisie naar de eredivisie gaat. Dat is een geweldige leerfase voor mij. Ik ben gewend aan de FIFA-kalender, met Curaçao in het verleden, dat je zes, zeven keer per jaar met die jongens op pad bent. En nu ga je 365 dagen per jaar op niveau werken. Dat is heel leerzaam en ontzettend leuk, zeker nu het eredivisie is."

Maar je gaat toch nog op pad, met Canada.

"Ja, na het Curaçao-verhaal heb ik niet stilgezeten. Er kwamen opties voor een bondscoachschap, maar ook deze optie om assistent-bondscoach te worden het Canadese elftal. Daar heb ik voor gekozen, omdat het totaal iets anders is. Een groot land, een andere cultuur en heel leerzaam voor mij. Dat is al gebleken. Er heerst daar een echte topsportmentaliteit. En ook een geweldige selectie, met Alphonso Davies van Bayern München. Een genot om dat soort jongens te zien spelen en trainen. Dit is mijn laatste training bij Juliana, want van de week gaan we al op pad met Canada voor de WK-kwalificatie en daarna voor de Gold Cup."

Die Gold Cup wordt bijzonder voor jou, want daar heb jij de naam gevestigd met Curaçao.

"Vorig jaar haalden we daar de kwartfinale tegen Amerika. En we hebben met Curaçao wel naam gemaakt. Ook nog Caribisch kampioen geworden. Ja, als land en voor mij als trainer is het wel bijzonder geweest. Vier jaar geleden kende niemand ons nog in Noord-, Midden- en Zuid-Amerika. Ik kom mijn hele leven al op Curaçao. Mijn vader is Antilliaan en ik heb de mogelijkheid gekregen in 2007 om assistent te worden. Ik werd gevraagd door Leen Looijen, die toen bondscoach was van toen nog de Nederlandse Antillen. Vanaf die periode heb ik met drie bondscoaches gewerkt. En daarna zelf als bondscoach in vier-en-een-half jaar de meeste successen gehaald met het land."

Het interview gaat verder onder de foto

Doet het nog steeds pijn dat je weg moest bij Curaçao?

"Ja, dat is heel zuur. Het doet natuurlijk pijn als je zo afscheid moet nemen. Als je wordt ontslagen, of dat nou bij Juliana is of bij Curaçao vanwege mindere resultaten, dan weet je dat het erbij hoort in de voetballerij."

Je moest wijken voor Guus Hiddink. Heb je er inmiddels een keer met hem over gesproken?

"Nee, niet meer. Hij weet zelf echt wel hoe het zit. Dat weet iedereen. Maar dit is de voetballerij en je moet verder. Het gaat mij niet over het land Curaçao of over de spelers. Maar het zijn bepaalde personen die hierbij betrokken zijn. Mijn liefde voor Curaçao blijft. En ik gun ze het beste resultaat wat mogelijk is. Maar tussen mij en Guus Hiddink is er nooit meer een echt gesprek geweest."

Vanuit Juliana is er ook een speciale band ontstaan met het eiland. Hoe is dat zo gekomen?

"Ja, ik ga hier na vier jaar ook niet zomaar weg. Ook op sociaal-maatschappelijk vlak hebben ze fantastische dingen gedaan. Hier op de club, maar ook voor Curaçao. We zijn daar geweest en ze hebben daar de kansarme jeugd geholpen op scholen. Ze verzamelen spullen die ze op Curaçao weer kunnen gebruiken voor mijn stichting. Dat is een heel belangrijk onderdeel geweest van mij hier met de jongens, die ook een geweldige tijd daar hebben gehad. Daarom gaat deze ploeg mij echt aan het hart."

Artikel via mediapartner Omroep Gelderland

Nu op radio RN7: {{ current_item.title }} {{ current_item.title }}
Straks:
{{ next_item.title }}
{{ next_item.title }}